VlÐVÖRUN ...- Höfundaréttarhafi alls efnis á þessum stafræna, margmiðlunar geisladiski (þar með talin hljóðrás) heimilar eingöngu heimilisafnot af diskinum. ÖII réttindi eru áskilin.
Sérhver óleyfileg fjölföldun, klipping, sýning, leiga, skifti, útlán, dreifing og/eða útvarpsflutningur á þessum stafræna, margmiðlunar geisladiski í heild eða að hluta er stranglega bönnuð og sérhver slík misnotkun kann að hafa í för með sér máIshöfðun og leiða til refsingar.
Viltu koma að veiða? - Fiskurinn er frosinn
Sjáðu bílinn... Er hann ekki fínn? Það hlýtur að vera Ford.
Nei, þetta er ekki Ford.
Hvað þá? - Ég veit ekki en það er ekki Ford.
Leonard, hvað ertu að gera? - Hvað sýnist þér?
Það gæti einhver komið.
Það er enginn að koma.
Hvað er að?
Leonard, vinur. Klæddu þig. Morgunmaturinn er tilbúinn.
Við byrjum á söguprófi.
Horfið á eigin bækur og Þegar bjallan glymur færið þið mér þær.
I Lowe, Leonard.
Sæl, frú Lowe. Má Leonard koma út að leika í dag?
Nei, því miður. Ekki í dag. - En á morgun?
Honum verður ekki batnað þá. - Hvenær batnar honum?
Ég veit það ekki.
Takk fyrir komuna.
BYGGT Á SANNRI SÖGU.
BRONX, ÁRlÐ 1969.
Afsakið... - Þú verður að spyrja hana.
Bainbridge spítali, Get ég aðstoðað? Læknarnir Franklin og Tyler...
eru á fundi. Get ég tekið skilaboð?
Ég er Malcolm Sayer læknir. Ég átti að mæta í viðtal.
Fáðu þér sæti... Bainbridge spítali, get ég aðstoðað?
Þegar þú segir fólk áttu þá við lifandi fólk?
Ég er að sækja um stöðu á taugarannsóknarstofunni.
Við erum með röntgenstofu.
Þetta er spítali fyrir langlegusjúklinga. Við þurfum að ráða í stöðu taugalæknis.
Þú munt vinna með fólk. - Sem læknir, læknir.
Stundaðirðu sjúklinga á Carmel? - Ánamaðka.
Afsakið?
Þetta var gríðarstórt verkefni. Ég átti ð vinna 1 desígramm af míelíni...
úr 4 tonnum af ánamöðkum.
Ég vann að því í 5 ár. Allir sögðu að það væri ómögulegt.
Það er ómögulegt - Ég veit það nú. Ég sannaði það.
Kannski áður... á St. Thomas?
Eingöngu rannsóknir?
Við erum of fáliðuð...
Hann hefur aldrei unnið með fólk...
Afsakið, ég held þið séuð að leita manns með reynslu af læknisstörfum.
Þótt ég þarnist starfsins hljóta að vera 100 heppilegri umsækjendur.
Hvað með læknaskólann?
Þú hefur ekki útskrifast án reynslu af læknisstörfum.
Þú mældir púls og hita. Þú greindir sjúkdóma.
Þar hefurðu það.
Þú vilt starfið eða hvað?
Þessa leið, læknir... Hefurðu oft komið á spítala fyrir langlegusjúklinga?
Þú mundir muna það. - Ég býst þá ekki við því.
Hér eru tilfelli af Tourette-, Parkinsonsveiki...
sumir sjúkdómanna hafa ekkert nafn.
Eftir hverju bíður þetta fólk? - Engu.
Hvernig batnar þeim? - Þau eru með ólæknandi sjúkdóm.
Við köllum það garðinn af því við nærum þau og vökvum.
Herra Kean? Má ég spyrja...
Ég fæddist árið 1911 í Kingsbridge, New York. Ég kom hingað í júlí 1955.
Áður starfaði ég á geðsjúkdómadeild í Brooklyn.
Þar áður var ég manneskja.
Þetta verður auðveldara.
Maður býst ekki við því en það verður auðveldara.
Nei, Sóley... Farðu heim til þín.
Góðan dag, læknir... Það var að koma nýr sjúklingur.
Hún kom seint í gærkvöldi. Hér er skýrslan hennar.
Sæl, ég er Sayer læknir.
Veistu hvar þú ert?
Heyrirðu í mér?
Niðurstaða: Andleg hrörnun. uppruni óþekktur. Sýnir engin viðbrögð.
Sjúkratrygging?
Hún heitir Lucy Fishman. Hún fannst hjá systur sinni...
mörgum dögum eftir lát systurinnar.
Hún á enga ættingja á lífi. Hún hefur alltaf verið svona.
Hún sýnir hvorki viðbrögð né skilning. Og samt...
Ósjálfrátt viðbragð.
Hefði hún slegið hann frá sér en þú sást að hún greip hann.
Það er samt ósjálfrátt viðbragð.
Hefðirðu rétt fyrir þér væri ég sammála.
það er eins og hún sé viljalaus og fái lánaðan vilja boltans.
Vilja boltans? - Hafið mig afsakaðan.
Þú ert að reyna að koma vel fyrir, er ekki svo?
Þú ert að venjast háttum hér.
Ungfrú Costello, viltu sjá til þess að sjúklingar sem bíða Sayers...
fái annan tíma á morgun.
Fær lánaðan vilja boltans?
Það er frábært.
Þakka þér fyrir.
Láttu okkur vita ef hún grípur fleira.
Ég verð rekinn. Það er allt í lagi, ég fer aftur í skóla.
Gleymdi ég einhverju?
Nei, ég vildi bara segja að mér finnst skýring þín betri.
Ég mun líta eftir þínum störfum þar til þú hefur komið þér fyrir.
Góða nótt, læknir. - Þakka þér.
Sæll, ég er Sayer læknir. - Ég heiti Waheedah.
Hvernig hefurðu það í dag? - Gott, takk...
Já, afsakið. Hvaða eyðublað? Já, ég bíð.
Ágætt, þrír, einn, tveir.
Þakka þér. Bless.
Sæll.
Húrra! Við erum í geimnum. Nú getum við reynt þyngdarleysi.
Fögnum því með ljúffengu Nestle drykk.
Nestle súkkulaðibragðið er alveg ótrúlegt.
Halló, þarna uppi. Tími til að endurhlaða með Nestle drykk.
Lucy...
Þú ætlar...
Anthony, viltu hjálpa mér... að færa þetta?
Afsakið.
Lucy, þú ert næstum komin.
Hérna er vatnið, Lucy.
Því ætli neglur þínar vaxi svona hratt?
Það hlýtur að vera hlaupið sem þú færð.
Hlaup, hlaup, dag eftir dag.
Rautt hlaup, gult hlaup, alla daga.
Ég gleymdi að segja þér að frú Cooper er látin. Manstu eftir henni?
Hún var indæl. Alltaf svo hlýleg.
Ég hefði þó getað verið án hundsins hennar.
Afsakið? - Sæll.
Talar hann nokkurn tíma við þig.
Auðvitað ekki. Ekki með orðum. - Talar hann við þig á annan hátt?
Hvað áttu við?
Þú átt engin börn. - Nei.
Ef svo væri myndirðu skilja það.
Hér segir "afbrigðilegur geðklofi".
Og þessi, "afbrigðileg sefasýki".
"Afbrigðileg taugasköddun".
"Engin breyting frá síðustu skoðun".
"Engin breyting eða meðferð ráðlögð"
Huggulegt.
Hér er "Engin breyting" dagsett 9.11.1944.
það eru 25 ár.
Til samans ættu öll þessi afbrigðilegu tilvik að vera eitthvað dæmigert.
En dæmigert hvað?
Læknir, ættum við að okkur kaffibolla?
Eða te?
Venjulega myndi ég segja já en ég er upptekinn.
Seinna þá. - Já.
"Doðavaldandi heilabólga".
Hvar er það?
Fyrirgefðu, ég hélt að gleymst hefði að slökkva ljósið.
Ég fann tengslin. Þau lifðu öll af heilabólgu...
mörgum árum áður en þau komu hingað. Sjáðu? Á 3. áratugnum.
Er þetta ekki dásamlegt? tql-Jú, ég kem aftur seinna.
Heilabólgufaraldur veldur fleiri dauðsföllum en dæmi eru um.
Veikin Dularfulla. Ógnvekjandi útbreiðsla "Svefnsýkinnar"
"Gleymdi" sjúkdómur 3. áratugarins. Eftirköst heilabólgu
Hvað hefurðu fundið mörg tilfelli?
Fimm. Og ég held þau séu fleiri.
Hvernig er ástand þeirra?
Eins og þú lýstir þeim þá: 0 "Óraunverulegir sem draugar".
En ég býst við að... margir þeirra hafi verið börn þá.
Já, börn sem sofnuðu.
Flest dóu þegar veikin náði hámarki.
Þau sem lifðu af... sem vöknuðu...
virtust heilbrigð. Eins og ekkert hefði í skorist.
Okkur var bara ekki ljóst hve mjög sýkingin hafði skaddað heilann.
Mörg ár liðu. Fimm, tíu, fimmtán...
áður en þessi furðulegu einkenni taugaveiki fóru að birtast.
En þau komu í ljós.
Ég sá þau fyrst snemma á fjórða áratugnum.
Gamalt fólk sem börn þeirra lögðu inn.
Ungt fólk sem foreldrarnir lögðu inn.
Sjúklingarnir gátu hvorki klætt sig né matast lengur.
Í festum tilvikum gátu þeir ekki lengur talað.
Sumar fjölskyldur ærðust.
Fólk sem var venjulegt...
var núna...
annarsstaðar.
Hvernig er að vera þetta fólk? Hvað hugsar það?
Það hugsar ekki.
Vírusinn hlífði ekki hugsanastarfseminni.
Veistuþað með vissu? - Já.
Af því að? - Af því að annað er óhugsandi.
Mér líst vel á að laga til hér en hvað erum við að gera?
Ég er með hugmynd.
Hvað hindrar Lucy í að komast að drykkjarbrunninum?
Ekkert.
Einmitt, sjónsviðið læsist einfaldlega. Það er ekkert mynstur.
Ekkert hvetur hana til að halda áfram.
Þannig að okkur miðar áfram. - Einmitt.
Hún er að líta út um...
Ég vil vita meira um son þinn. - Það er sjálfsagt.
Eitthvað var að höndum hans. Hann gat ekki lengur skrifað.
Hann gat ekki leyst verkefnin.
Mér var sagt að láta hann hætta í skóla. þá var hann 11 ára.
Honum versnaði smám saman.
Hann átti til að kalla á mig og ég kom að honum við skrifborð sitt...
í leiðslu. Klukkutíma eða tvo... Svo varð hann aftur eðlilegur.
Dag einn kom ég heim frá vinnu kom að honum í rúminu.
Hann endurtók: "mamma, mamma?" Handleggurinn svona, leitandi.
"Hvað viltu Leonard?"
Hann talaði aldrei framar. Það var eins og hann hefði horfið.
Seinna sama ár fór ég með hann til Bainbridge.
Það var... 14. nóvember 1939.
Hann var tvítugur.
Hvað gerði hann í níu ár í þessu herbergi?
Hann las. Hann hafði svo gaman af að lesa. Hann var sílesandi.
Virkilega?
Annað gat hann ekki gert.
þetta nægir.
Allt í lagi, Leonard. Við erum búnir.
Ekkert, ekkert, ekkert og... Ekkert.
Þetta er ein af styttunum þínum. - Einmitt.
Réttu mér saltið.
Hvað með þetta? - Hvað áttu við? Þetta er geisli.
Það er ekki rétt. Allt hér á undan er geislinn.
Þetta er ég að segja nafnið hans.
Hafið mig afsakaðan.
Niður eftir miðju. Skoraðu þarna!
Ég get gripið. Hentu boltanum til mín!
Eru þeir allir komnir? Komdu með þá inn til hinna.
Ég hefði átt að veita David skilnað. Ég héIt hann langaði að verða faðir...
Sjúklingarnir hafa fengið morgunlyfin.
Sayer læknir vonaði að þið hefðuð tíma. Komið með mér.
Þetta er falleg aría. Fylgist með viðbrögðum.
"Kallið mig Ishmael."
Fyrir mörgum árum, skiptir ekki máli hve mörgum...
átti ég litla peninga og ekkert beið mín í landi."
Ég veit að þú heyrir. Reyndu að sýna viðbrögð þegar ég segi nafn þitt.
Það er ekki sama hver tónlistin er. Hún verður að henta þeim.
Þau virðast aðeins bregðast við tónlist sem snertir þau.
Ennþá hef ég ekki fundið neitt sem snertir Bert.
þau sitja þarna allan daginn ef ég læt þau afskiptalaus.
Ég verð láta út fyrsta spilið.
Leonard... L...
Þetta er Frank. Hjálpaðu mér að koma honum á fætur.
Það er annað sem nær til hans. Mannleg snerting.
Stattu þarna smástund.
Hann getur ekki gengið án mín, Ef ég sleppi honum, dettur hann.
Ég læt þig ekki detta.
En... hann gengur með mér hvert sem er.
Það er eins og með boltann en hann fær lánaðan vilja minn.
Vilja annars manns.
Ég byrja með að færa bendilinn á L fyrir Leonard.
Þegar ég finn þig hreyfa bendilinn hætti ég og þú tekur við.
Skilurðu það? Allt í lagi. Ég byrja.
Nei, kannski útskýrði ég ekki nógu vel. Það er mín sök, ég...
L... Ágætt, ágætt. Og núna E.
E, gott.
S...
P...
Þú ert að stafa eitthvað annað.
PARDUSINN EFTIR RILKE
Rainer Maria Rilke. Þýskur ljóða- og skáldsagnahöfundur.
"Augnaráð hans, af að mæna út milli rimlanna,
er orðið svo þjakað að það nemur ekkert lengur.
Það er líkt og og þar væru þúsund rimlar
og handan þeirra þúsund rimla, engin veröld.
Og hann stikar í þröngum hringjum fram og aftur,
þróttmikil skref hans líkt og blótdans umhverfis altar
þar sem járnharður vilji lamast.
Stundum lyftist hulan hljóðlaust frá augum og form birtist,
smýgur gegnum spennta þögn herðakambsins,
nær til hjartans, og deyr."
Hefurðu heyrt um lyf sem kallast L-dópa? Það er tilbúið dópamín.
Já, fyrir Parkisonsjúklinga...
Því spyrðu?
Afsakið, fyrirgefðu!
Heil öld leið áður en nútíma taugasjúkdómafræði...
gerði kleift að finna skemmdina í heila Parkisonsjúklinga.
Nú fyrst með þróun lyfsins L-dópa getum við lofað...
Parkisonsjúklingum eðlilegra lífi með inntöku L...
Ég er mjög forvitinn um þetta lyf. Hefurðu hitt einhvern sem...
Afsakið, herra... - Sayer.
Hefurðu hitt nokkra sjúklinga með heilabólgu?
Þegar ég hef lokið máli mínu, Sayer. Ef þér væri sama.
Eins og ég var að segja... með því að gefa L-dópa.
Heldurðu að alvarlegur Parkisonskjálfti...
myndi virðast ekki vera neinn skjálfti?
Ertu að tala við mig? - Já.
Ímyndaðu þér örvun handskjálfta þar til hann stöðvast.
Ímyndaðu þér sjúkling með öll einkenni Parkisonveiki örvuð.
Handskjálfta, höfuðhnykki, hraðmæli.
Gætu einkennin ekki látið undan svo menn steingervist?
Ég veit það ekki. Kannski.
Heldurðu að L-dópa gæti hjálpað? - Sayer læknir, er það ekki nafnið?
Ég er lyfjafræðingur, þú ert læknir. Ég læt þig um að vinna skaðann.
Freud trúði á kraftaverk og skrifaði upp á kókaín eins og sælgæti.
Allir trúðu á kortísón allt þar til sjúklingarnir sturluðust af því.
Og er það nú L-dópa? - Ég held það sé of snemmt segja um það
Með fullri virðingu held ég að það sé allt of snemmt að segja til um það.
Láttu lyfjafræðinginn um að vinna skaðann.
En ég...
Kaufman, lastu þetta? "Nýtt lyf gerir riðusjúkum kleift að borða hlaup."
Ég las tilfellin 30. Samviskusamlega. Þau voru öll væg Parkinsoneinkenni.
Parkinsonsjúklingar þínir, ef þeir eru það, hafa ekki hreyft sig í áratugi.
Þú ættir kannski að líta á þetta aftur.
Þú veist að ályktanir verða ekki dregnar svona.
Þú vilt að það séu tengsl en það þýðir ekki að þau séu til staðar.
Það sem ég trúi, það sem ég veit er að innra með þeim er líf.
Hvernig veistu það?
Af því að sjúklingarnir grípa bolta?
Ég veit það.
Hve margir vildirðu að fengju lyfið?
Allir.
Nokkrir... Einn.
Einn.
Með undirskrifuðu samþykki fjölskyldunar.
Er Leonard með Parkinsonveiki?
Nei... Einkennin líkjast Parkinsonveiki...
en þau eru einnig ólík.
Hvað mun lyfið gera fyrir hann?
Ég veit það ekki ef það gerir þá nokkuð.
Hvað heldurðu að það geri?
Ég er ekki viss, því var ætlað að lækna aðrar truflanir.
Hvað vonastu til að það geri?
Ég vona... að það nái honum aftur þaðan sem hann er staddur.
Hvert? - Í umheiminn.
Hvað er hér fyrir hann eftir öll þessi ár?
Þú... Þú ert hér.
Allt, takk.
Hann sýndi engin viðrögð við 200 mg. - Sýra safans kann að hafa ónýtt lyfið.
Kannski þarf hann meira. - Kannski þarf hann minna.
Ég prófa að blanda því í mjólk.
500 mg.
Ég hringi ef ástandið breytist. - Já.
Þakka þér fyrir.
Það er hljótt.
Það er áliðið. Allir eru sofandi.
Ekki ég. - Nei, þú ert vakandi.
Má ég?
Ég.
Leonard, það er kominn gestur.
Mamma... Mamma!
Ég heiti Eleanor. - Eleanor.
Gleður mig að kynnast þér. - Gleður mig að kynnast þér.
Dömur? - Hvað hef ég nú gert?
Hamingjan góða.
Komdu sæll? Ég heiti Margaret.
Beth.
Anthony. Hvernig hefurðu það?
Stórfínt. En þú?
Stórfínt, sömuleiðis.
Hittirðu hann? - Leit hann ekki vel út?
Ég gæti ekki sætt mig við að tapa 30 árum af lífi mínu, en þú?
Gerir hann sér ekki grein fyrir því?
Snúðu hingað. Þessi myndavél kallast Polaroid. Takk fyrir.
Hún framkallar mynd innan mínútu. Ótrúlegt.
Nú prófum við þetta.
Frábært... Nú vil ég að þú gangir að enda stofunnar.
Tilbúinn? Af stað.
Mjög gott.
Og nú til baka.
Þú varst svo fljótur... Ég ætla að ná í meiri filmu.
Þú verður að leggja þig. Þú þarfnast hvíldar.
Ég óttast að loka augunum. Ef ég loka augunum mun ég...
Þú munt sofna. Þegar þú vaknar verður kominn nýr dagur.
Ég lofa því.
Bátur barnsins, silfurmáni, sigla á himni hátt.
Barnið leitar drauma sinna, leitar nær og fjær.
Sigldu, barn, sigldu...
út á hið breiða haf.
Mundu bara að sigla aftur, til mín sem líf þér gaf.
Mikið er Bronx-hverfið orðinn yndislegur staður.
Þetta er skólinn minn. - Er það?
Er þetta klassísk tónlist? - Þú getur valið hvaða tónlist sem er.
Hvað er þetta? - Þetta er rokktónlist.
Komdu út í.
Nei, það gerðist nokkuð meðan þú varst í burtu. það kallast mengun.
Leonard, þetta er ekki að vaða, þetta er sund!
Ég veit ekki hvort spítalinn er tryggður fyrir þessu.
Komdu nú! - Nei.
Leonard, það fer að falla að.
Þetta er lotukerfið...
Ég get rakið fyrstu kynni mín af vísindum til þess.
Það er yndislegt. Það er kjarni alheimsins.
Hér eru alkalískir málmar. Hérna halógenefnin og eðalgastegundirnar.
Hvert frumefni á sitt sæti í röðinni. Því verður ekki breytt.
Þau eru óhagganleg, sama hvað gerist.
Ertu nokkuð giftur?
Ég? Nei... Ég er ekki laginn í samskiptum við fólk.
Ég hef aldrei verið það. Mér líkar vel við fólk.
Ég vildi að ég hefði meira en grunnþekkingu á því.
Kannski, ef að væri ekki svona óútreiknanlegt.
Eleanor er ekki sammála.
Eleanor? - Ungfrú Costello.
Hefur hún talað við þig um mig?
Hvað sagði hún?
Að þú værir góður maður. Að þú létir þér mjög annt um fólk.
Ég myndi vilja gefa hinum lyfið. Mér er ljóst að það gæti orðið dýrt.
Hefurðu hugmynd um hve dýrt? - Já, ég talaði við Ray.
Ég hef gert kostnaðaráætlun...
Lyfsalinn segir að skammtur herra Lowe handa hinum myndi kosta...
12.000.
Hve mikið? - 12.000 dali.
Á mánuði? Ég get ekki lagt það fyrir stjórnina.
En hvað með að snúa sér beint til velunnara spítalans?
þeir hafa þegar gefið það sem þeir geta.
Við verðum að telja þá á að gefa meira en þeir eru vanir.
Kannski ef þau sæju herra Lowe. - Þú ofmetur áhrif hans.
Það eru peningar í húfi.
Það var mjög mikill stirðleiki í vöðvakerfinu.
Skilyrtu viðbrögðin eru mjög illa farin.
Stirðnunin á upptök í heila. Heilahimnubólga.
Mest áberandi er stirðnun andlitsdrátta...
sem við vitum nú að ber ekki að rugla saman við sinnuleysi eða stjarfaklofa.
Ekki svona vísindalegur. Vertu rólegur!
Sumt gat þó snortið hann.
Þegar nafn hans var nefnt, nótur í vissum tónverkum.
Snerting fólks.
En vakningarnar voru fáséðar og hverfular, vöruðu aðeins stundarkorn.
Annars var hann eins og þið sjáið nú, í myndrænu...,
ef ekki lífeðlisfræðilegu jafngildi svefns. Eða jafnvel dauða.
Þannig var ástand hans þegar ég hitti hann hér á spítalanum...
og lífskjör hans undanfarin 30 ár.
Núna? - Þegar þú ert tilbúinn.
Ég heiti Leonard Lowe.
Mér hefur verið skýrt frá að ég hafi verið lengi fjarverandi.
Ég er kominn aftur.
Þá er það komið. Farðu með hann.
Þakka þér kærlega fyrir.
Sayer læknir! - Hvað er það?
Það er fjárans kraftaverk.
Hvar eru gleraugun mín? - Á nefinu á þér.
Getur það verið?
Ég er að tala.
Ég er að ganga... Hver ert þú?
Takk fyrir komuna. Hér er allt breytt í dag.
Mig... Mig dreymdi undarlegan draum.
Ég þarf að mæla blóðþrýstinginn.
Ég hef setið í 25 ár, þú misstir af tækifærinu.
Er allt í lagi með þig?
Mig vantar andlitsfarða. - Við getum séð um það.
Og hárlit... svartan.
Svartan? Ertu viss? - Já, ég hef alltaf verið dökkhærð.
Sayer læknir, eitthvað um ávaxtatré.
Snyrtu ávaxtatrén. - Ég geri það.
Mig langar í steik, blóðuga. Kartöflumús og sósu. Baunir.
Ég vissi af umhverfinu en allt var merkingarlaust. Það var...
mér alls óviðkomandi. - Það voru eitt eða tvö stríð.
Í morgun fór ég ein á snyrtinguna.
Ég held ég hafi kunnað betur við þau áður.
Rolando, geturðu talað við mig? Þetta er ungfrú Costello.
Skilurðu mig?
Lucy... Hvaða ár er núna? - Hvaða ár?
Það er árið 1926, kjáni.
Svona, Miriam, vertu nú almennileg.
"Líkt og fjöldinn sem tók Bastilluna, ruddist Mets-liðið í búningsklefana...
þetta eftirminnilega kvöld.
Og hófu einn háværasta, villtasta...
sigurfögnuð í sögu hafnaboltans.
Loks, eftir sjö snautleg leiktímabil gengu þeir berserksgang."
Sæll, Sydney. - Sæll.
Förum við á sama staðinn? - Ég veit það ekki.
Haldið hópinn, öll sömul.
Náðu í Leonard. - Anthony, viltu ná í Leonard?
Haldið ykkur öll í hópnum.
Hvernig líður pabba? - Það er allt við það sama.
Þú ættir kannski ekki að fara. - Vitaskuld. Mig langar að fara.
Þú getur ekki staðið þarna dyrnar lokast ekki.
Ég skil þetta ekki. Sydney fer líka. - Hann er sjúklingur.
Ekki sams konar sjúklingur. - Hann er samt sjúklingur, ekki þú.
Ég er móðir þín. - Fara aðrar mæður?
Hvað ertu búinn að gera við hárið á þér?
Þetta er hjólbarði. - Ég veit það. Ég er ekki bjáni.
Þið komið fram við mig eins og kjána. - Við kippum því í liðinn.
Ertu tilbúinn? - Ég ætla að verða eftir.
Af hverju? Hvað er að? - Það amar ekkert að mér, ég er bara...
Veifið.
Komdu, læknir!
Ertu viss? Er allt í lagi?
Ég hef það fínt, sjáumst seinna. Góða skemmtun.
Sæl... Ég ætla að fá kjöthleif.
Kjöthleif. - Ég fæ líka kjöthleif.
Ertu að elta mig?
Fyrirgefðu, ég var að grínast. Ég sá þig uppi áðan.
Ertu hér í heimsókn? - Nei.
Þú starfar þá hér.
Ég bý hér.
Ertu sjúklingur?
Þú lítur ekki út fyrir að vera sjúklingur.
Er það ekki?
Ég hef alltaf hrifist af "carnegia".
Sayer læknir... Valdir þú þennan stað?
Hvers vegna? - Ég kem oft hingað.
Hér er indælt en eftir fyrstu klukkustundina dalar áhuginn.
Anthony heldur að fólkinu. - Það er rétt.
Mér datt í hug að fara með þau í óperuna...
Eða náttúrugripasafnið?
Nei... Þar er of mikið af dauðum, uppstoppuðum verum.
Hvert getum við farið annað?
Er það orðið löglegt aftur? - Já, fyrir nokkru.
Hvað má bjóða ykkur, dömur?
Rob Roy á klaka.
Hafu hann óáfengan.
Ég vinn næturvaktir á matstað.
Stundum heimsæki ég pabba fyrir vinnu.
Hann fór á alla leiki svo ég les íþróttasíðurnar fyrir hann.
Ég veit ekki hvort hann veit af heimsóknum mínum.
Mamma heldur ekki.
En þú heldur það.
Stundum finnst mér ég sjá eitthvað... Ég held að ég sjái breytingu.
Og stundarkorn sé ég hann eins og hann var fyrir slagið.
Svo er það horfið og ég veit ekki hvort ég sá neitt. Er vit í því?
Já.
Af hverju ertu hérna?
Ég fæ lyfjagjöf. - Við hverju?
Án lyfjanna er ég eiginlega eins og faðir þinn.
En nú amar ekkert að mér. - Það er gott.
Ég var viss um að hann vildi steikt egg, fleski, ristað brauð, kaffi...
Ég færði honum matinn án þess að taka við pöntun.
Hann sagði bara: "Þú gleymdir tómatinum."
Þeir voru búnir. Þess vegna fékk hann ekki tómat.
Það var gaman að tala við þig. - Það var líka gaman að tala við þig.
Paula? - Já.
Hann veit... Pabbi þinn veit af heimsóknum þínum.
Læknir, þetta eru vinkonur mínar.
Er hann ekki mikið krútt?
Miriam, ég veit ekki hvernig ég get sagt þetta svo ég segi það bara...
Manni þínum...
var veittur skilnaður árið 1953.
Guði sé lof!
Sjáðu þetta! Pontiac Firebird, 400 hestafla vél... Þetta er bíll í lagi.
Má ég fá hönd þína, Lucy? - Farðu með mig burtu héðan.
Vitlaust. Það er hér. - Ég tapa víst...
Heppnin er víst að snúa við þér baki. Mjög fallegtt...
Hvernig gengur? - Hvernig gengur?
Já, hvernig líður þér?
Foreldrar mínr eru látnir og eiginkonan á stofnun...
sonur minn er farinn eitthvert vestur á land...
Mér finnst ég vera gamall og svikinn.
Ég kom við í tómstundaverslun og keypti fleiri blýanta.
Og ég keypti þetta...
Litla T-reglustiku.
Hún kemur sér vel.
Þetta er fallegt.
Ég verð fljótur - Leonard?
Hann tala ði aldrei um stúlkur áður.
Hann skipti sér aldrei neitt af þeim.
Allt þetta stelputal er fáránlegt. Finnst þér það ekki?
Hann er fullorðinn.
Hann sagði að ég ætti að fá mér frí. Fara burt í nokkra daga og hvílast.
Ég er viss um að hann átti við að þú verðskuldar frí, sem er rétt.
Ég get ekki skilið hann eftir einan hér. Hann myndi deyja án mín.
Stelpur!
Halló? Sayer læknir? Ég þarf að tala við þig
Leonard?
Ég held það sé mikilvægt að ræða viss mál. Ég þarf að tala við þig.
Hvers konar mál?
Ýmislegt sem skiptir máli, sem hefur komið fyrir mig. Sem ég skil nú.
Hvaðan hringirðu? - Af skrifstofu þinni.
Það er mjög áliðið. - Er það?
Bíddu þarna, ég kem strax. - Ágætt.
Fáðu þér sæti, Sayer læknir. - Af hverju? Hvað er að?
Við verðum að segja það öllum Minna þá á hve gott það er.
Hve gott hvað er, Leonard?
Lestu blaðið. Hvað stendur þar? Það er allt slæmt.
Fólk hefur gleymt tilgangi lífsins. Hvernig er að vera lifandi.
Það þarf að minna fólk á hvað það hefur og hverju það getur glatað.
Ég finn fyrir lífsgleði, gjöf lífsins, frelsi lífsins!
Hann segir að fólk kunni ekki að meta einfalda hluti.
Starf, leik, vináttu... fjölskylduna.
Hann var svo æstur að hann talaði til klukkan 5 um morguninn.
Er það frelsi, oflæti... - Eða ást?
Já. En hann hefur rétt fyrir sér. Við kunnum ekki að lifa lífinu.
En klukkan 5 að morgni!
Waheedah... Hvernig hefurðu það? - Ég hef það gott.
Er allt í lagi, herra Lowe? - Já.
Hvað viltu? - Afar einfaldan hlut?
Og hvað er það?
Að fara út að ganga þegar mig langar eins og venjulegur maður.
Þú mátt fara að ganga. - Er það? Einsamall?
Hverju myndi það breyta?
Ég er ekki glæpamaður. Ég hef ekki framið glæp...,
Ég er ekki hættulegur sjálfum mér eða öðrum. En ég má ekki fara einn að ganga.
Þið vöktuð ekki upp hlut heldur mann... Ég er maður.
Er þér ljós sú ómeðvitaða fjandsemi sem þú sýnir okkur?
Hvernig getur hún verið mér ljós ef hún er ómeðvituð?
Ég er forvitinn. Hvað myndirðu gera ef þú færir út?
Ég myndi ganga um, horfa á hluti, tala við fólk.
Ákveða í hvaða átt ég vil fara. Allt það sem ykkur finnst sjálfsagt.
Annað ekki? - Ekkert annað.
Þá það. Við íhugum málið og látum þig vita.
Er allt í lagi. - Já, þetta er ekkert. Ég er spenntur.
Hvað sögðu þeir?
Að enn lægju ekki fyrir nægar upplýsingar...
og að áframhaldandi skoðun væri nauðsynleg til sjúkdómsgreiningar.
Þarna úti er ólík veröld sem þú ert kannski ekki tilbúinn að takast á við.
Þeir geta ekki tekið ábyrgð á því sem gæti hent þig.
Þeir neituðu.
Og hvað sagðir þú? - Þeir þurfa ekki að hlusta á mig.
Varstu sammála?
Já.
Ég veit ekki hvort við erum hólpnir ennþá og hvort þetta... er ekkert.
Þetta er tilraunalyf, við þurfum tíma til að meta áhrifin áður en...
Hvert ertu að fara, Leonard? - Út að ganga.
Þetta er Sayer læknir...
Hvert ertu að fara? - Ég er að fara út.
Sjúklingar mega ekki fara út.
Gerðu þér þetta ekki erfitt.
Ég vil bara fara út að ganga!
Hann er ekki geðsjúklingur, þetta er óþarfi. Sleppið honum!
Hann er ekki ofbeldisfullur!
Ég skil þetta ekki, hann var aldrei til vandræða áður.
Hann var rólegur og kurteis. Hann krafðist aldrei neins.
Hann var aldrei óhlýðinn. - Af því hann var með stjarfklofa.
Ég er að tala um þegar hann var lítill.
Fyrirgefðu.
Ég veit ekki hver þessi maður er. Ég held að hann viti það ekki.
Þú breyttir honum í eitthvað sem hann er ekki.
Við erum ekki veikir heldur þeir. Við erum ekki í kreppur heldur þeir!
Við þurftum að þola kvalir og lifðum af. Þeir óttast þær!
Af því þeir þekkja það.
Þeir þekkja það!
Af því við... minnum þá á...
að það er vandi á ferðum...
sem þeir vita ekki hvernig á að bregðast við.
Þeir geta ekki læknað fyrr en þeir skilja það og sjá vandann.
Fyrr en þeir viðurkenna vandann og að við erum ekki vandinn.
Við erum ekki vandinn, þeir eru vandinn!
Hann hefur ekki getað sýnt reiði sína í 30 ár.
Sama er að segja um hin. - Ég held að hegðun hans sé eðlilegri.
Heldurðu að kippirnir og ófsóknaræðið séu eðlileg hegðun?
Já, af því hann er hér. Við vekjum hann og lokum inni í búri.
Það er ekki ófsóknaræði, það er staðreynd.
20 geðsjúklingar neita að borða en þeir hafa ekki hugmynd um hvers vegna.
Hve lengi á það að viðgangast? - Hann veit hvers vegna. Hann vill fara.
Lowe er ekki frelsari deildar 5. Hann er maður í vanda staddur.
Hann reis ekki upp frá dauðum, þú gafst honum lyf.
Lyf sem er raunar ekki svo mikið kraftaverkalyf.
Hinum líður vel. - Hann er búinn að taka það lengur.
Ég hef meðaumkun með honum...
en hann fær ekki að ógna heilsu annarra sjúklinga.
Afsakið. - Við getum ekki leyft það.
Það er allt í lagi.
Hvernig hefurðu það? - Ég hef það gott.
Hvernig líður þér? - Mér hefur aldrei liðið betur.
Til hvers eru þessi menn hér? - Þeir veita mér vernd.
Ég vildi að ég þarfnaðist þeirra ekki. - Vill einhver meiða þig? Hver?
Það er málið, ekki satt? Hver. Það veit maður aldrei.
Sá sem ég gruna síst von. Sjáðu bara mannkynssöguna.
Allir sjúklingur á þessari deild halda að verið sé að gera samsæri gegn þeim.
Þeir hafa rangt fyrir sér. Þeir eru brjálaðir.
Þér hefur versnað.
Lyfið virkar ekki. Þú finnur bara fyrir hliðarverkunum þess...
þær orska þessa hegðun.
Ég þakka þér fyrir heimsóknina en ég hef öðru að sinna.
Viltu líta á þig.
Nei, líttu sjálfur á þig! Ég er með sjúkdóm.
Sjúkdómurinn tók mig úr heiminum og ég barðist til að koma aftur.
Ég barðist í 30 ár og ég berst enn.
En þú...
Þú hefur enga afsökun, þú ert bara einmana, hræddur maður sem á ekkert!
Ekkert líf, ekkert! Þú ert sofandi.
Lyfið gæti verið tekið af þér... Þeir geta gert það.
Þú getur vaknað á morgun og lyfið er farið.
Farðu frá mér!
Það er ekkert að mér. Takk fyrir.
Ég datt bara.
Hjálpaðu mér.
Geturðu gengið?
Ég læt þá ekki taka af þér lyfið. Við vinnum saman.
Það er gagnverkun við lyfinu. Hann er með kippi.
Hann fæst ekki um útlit sitt...
heldur hvaða áhrif það muni hafa á aðra sjúklinga.
Við prófum okkur áfram með skammtinn, hann er viðbúinn hvaða áhrifum sem er.
Hann vill að hinir séu viðbúnir. Þú verður að hjálpa mér.
Velkominn aftur, Leonard. - Þakka þér fyrir.
Hvernig hefurðu það? - Er allt í lagi?
Það er svo hljótt hér. - Af því við biðum þín.
Þú lítur vel út, Len, betur dag frá degi.
Hvað ef hann er einfaldlega orðinn mettur af lyfinu?
Hvað ef þetta er bara spurning um tíma fyrir okkur öll?
Það er engin læknisfræðileg ástæða til að ætla eins fari fyrir ykkur.
Því ekki?
Þið eruð einstaklingar... Og ykkur líður vel, er ekki svo?
Þetta var fallegt, Lucy.
Ég lærði þetta lag fyrir mörgum, mörgum árum.
Ég veit hvaða ár er núna.
Ég get bara ekki ímyndað mér mig eldri en 22 ára.
Ég hef enga reynslu af því.
Ég veit að þetta er ekki árið 1926.
Ég þarfnast bara að svo sé.
Hvernig líður þér, Leonard? - Mér hefur aldrei liðið betur.
Hvernig líður hinum? Tala þau um mig?
Þau eru óttaslegin. - Það er full ástæða til.
Geturðu stöðvað þetta? - Ég er ekki viss en ég er að reyna það.
Gefstu ekki upp á mér. - Það geri ég ekki.
425, já.
Ég fékk póstkort frá syni mínum.
Það er allt í lagi með mig óg stöðvast allt.
Það er engin viðvörun, það er líkt og ljós sem slokknar.
Eitthvað þarf að verða til þess að ná mér aftur. Hljóð, snerting...,
og þá get ég hreyft mig aftur. Ég er búinn að jafna mig.
Mér líður ekki illa ég finn bara ekkert.
Líkt og ég sé dáinn. Ekkert.
Það er eins og ég sé ekki lengur maður. Bara samsafn af kippum.
Mér er sama um þá. Stundum gera þeir lífið áhugavert.
Ég veit ekki hvort þeir eða ég stjórna en þeir ættu ekki að vera til staðar.
Upp að 5.
Bara örlítið meira...
Mér líður vel þegar ég vinn. Mér líður vel hér.
Það gengur vel með bókalistinn. - Mér þætti gaman að sjá hann.
Þetta gerir ekkert, ég sé hann seinna.
Hvað er að gerast? - Það er stjarfi sem orsakast af hliðarverkunum.
Náðu í myndavélina!
Ég get þetta ekki... Ég slekk á myndavélinni.
Nei! Fylgstu með!
Lærðu, lærðu... Lærðu fyrir mig.
Látum okkur sjá... 625.
675, bara... - Gott og vel.
Ég get ekki lesið lengur. Ég hef ekki stjórn á augunum.
Ég fer alltaf aftur að upphafinu, upphafinu...
Ég hef brugðist öllum. - Nei.
Ég hef brugðist þér. Ég er fáránlegur.
Það ertu ekki. Ég hlusta ekki á þetta.
Ég er fáránlegur. Líttu á mig og segðu að ég sé það ekki!
Þú ert það ekki.
Þetta er ekki ég!
Þegar sonur minn fæddist heilbrigður spurði ég ekki hvers vegna.
Því var ég svo lánsöm? Verðskuldaði ég þetta fullkomna barn? Þetta fullkomna líf?
En þegar hann veiktist spurði ég um ástæðu. Ég krafðist að fá að vita hana.
Því var þetta að gerast? Ég gat ekkert gert.
Ég gat ekki snúið mér til neins og sagt: "Stöðvaðu þetta.
Sérðu ekki að sonur minn þjáist?"
Sonur minn þjáist, hættu þessu!
Hann er að berjast. - Hann er að tapa.
Ég vann... fékk vini í heimsókn, fór út að dansa. Það er allt og sumt.
Það er frábært. Ég hef aldrei gert neitt af þessu.
Það kemur að því.
Mér verður aldrei sleppt héðan... og það er líka fyrir bestu.
Mér er ekki enn batnað... eins og þú sérð
Mér líður vel þegar ég hitti þig.
Við hittumst... ekki framar.
Mig langar bara að kveðja þig.
Er þetta ekki yndislegt?
Núna? - Þegar þú ert tilbúinn.
Ég heiti Leonard Lowe. Ég veit nú að ég hef verið lengi fjarverandi.
Ég er kominn aftur.
Hvernig er að vera kominn aftur? - Í fyrstu héIt ég að það væri draumur.
Hvenær varð þér ljóst að svo var ekki?
Þegar ég talaði og þú skildir mig.
Þú sagðir honum að ég væri góður maður.
Hvaða góðvild er að gefa líf... til þess eins að tala það aftur?
Okkur er öllum gefið líf og það tekið frá okkur aftur.
Af hverju er það engin huggun?
Af því þú ert góður maður.
Af því hann er vinur þinn...
Sumarið var einstakt. Tími endurfæðingar og sakleysis. Kraftaverk.
15 sjúklingar og við, umsjónarmenn þeirra.
En nú verðum við að aðlagast raunveruleika kraftaverkanna.
Við getum skýlt okkur með vísindum og sagt að lyfið hafi brugðist.
Eða að sjúkdómurinn hafi komið aftur.
Eða að sjúklingarnir hafi ekki getað sætt sig við missi áratuga af lífinu.
Raunveruleikinn er... Við vitum ekki hvað mistókst eða hvað lánaðist.
Það sem við vitum er að þegar lyfjaglugginn lokaðist...
tók önnur vakning við.
Að mannsandinn er öflugri en nokkurt lyf.
Að því þurfum við að hlú.
Með starfi, leik, vináttu, fjölskylduböndum.
Þetta er það sem máli skiptir.
Þetta er það sem hefur gleymst.
Einföldu hlutirnir.
Jæja... Góða nótt. - Góða nótt.
Eleanor? - Já?
Hvað er að?
Ég var að velta fyrir mér hvað þú værir að gera í kvöld? Ef þú ætlar...
Nei, ég var...
Ætlaðirðu ekki að gera neitt? - Nei, ég hafði ekki...
Ég var að velta fyrir mér hvort þú... við... þú og ég...
Hvort við ættum... að fá okkur kaffibolla?
Já, það væri gaman.
Bíllinn minn er þarna. - Hvernig líst þér á að ganga?
Sayer og starfslið hans vann áfram með sjúklinga með eftirköst heilabólgu...
og reyndu ný lyf jafnóðum og þau buðust.
Leonard og margir sjúklinganna...
vöknuðu í skamman tíma...,
en aldrei á jafn áhrifaríkan hátt og sumarið 1969.
Sayer starfar enn á langleguspítalanum í Bronx.
Nú byrjum við.
Texti: Scandinavian Text Service